Make it happenOp 8 maart wordt in een groot deel van de wereld aandacht besteed aan de Internationale Vrouwendag. In mijn geboorteland Oekraïne is het zelfs een officiële feestdag die gevierd wordt zoals wij in Nederland Moederdag vieren met bloemen en cadeautjes. Echter, de Internationale Vrouwendag is niet zomaar een leuke dag waarop de vrouwen in het zonnetje worden gezet. Nee, deze dag refereert aan de strijd van de vrouwen voor de invoering van gelijke rechten.

Er zijn veel vrouwengroepen en -organisaties die deze dag op verschillende manieren vieren. Er worden diverse workshops en lezingen gehouden, maar ook grote verkiezingsfeesten georganiseerd. Een ding hebben ze allemaal gemeen, en dat is een thema. Make it happen is het thema van de Internationale Vrouwendag dit jaar. En laat het nou precies een uitspraak zijn waar de vitaliteit van afspat.

Make it happen  – denk in kansen en mogelijkheden en grijp de uitdagingen met beide handen aan. Gewoon doen dus! Makkelijker gezegd, dan gedaan. Vooral wij vrouwen zijn daar erg goed in: eerst alle voor’s en tegen’s met elkaar vergelijken, dan een besluit nemen en dan… dan nee, toch maar niet…. want stel dat…..

We zouden gewoon eens niet overal de beren op de weg moeten zien!

Zelf probeer ik regelmatig de weg van de meeste weerstand te kiezen, zo veel mogelijk in uitdagingen te denken. Dat is wel een houding die ik mezelf aan moet meten. Want een probleem vraagt om een oplossing, en dan is het best moeilijk om dat als een kans te zien. Een kans om iets te veranderen, anders aan te pakken dan je gewend bent.

Nu dat ik kinderen heb, loop ik regelmatig de dag in mijn hoofd door voordat ik in slaap val. En dan bedenk ik me wat er die dag goed ging en wat ik beter anders had kunnen doen. Bijvoorbeeld als er voor de zoveelste keer een ‘ik-ben-twee-dus-ik-zeg-nee’ – actie van mijn dochter (3) is, en dan vooral net op die momenten dat het je net niet uitkomt. Probeer dan maar eens je geduld te bewaren. Ik ga het dan van alle kanten bekijken en ik kom erachter dat de ‘actie’  van mijn dochter helemaal geen probleem hoeft te zijn. Niet voor mij en zeker niet voor haar. Ze doet niets liever dan gewoon doen, zonder er meteen over na te moeten denken.

Makkelijk toch? Gewoon niet eerst over nadenken. Soms ben ik wel een beetje jaloers op haar, en zou ik dat over willen nemen. Echter, wij volwassenen, kunnen dat niet (meer) – onbevangen zijn, want wij zijn het vergeten, verleerd of schamen ons ervoor.

Dus mijn advies luidt: zie de beren én de weg. Make it happen!

Make it happen
Getagd op: